Calorieën tellen? Vanaf nu niet meer!

Calorieën tellen? Vanaf nu niet meer!

Calorieën tellen? Vanaf nu niet meer!

Vandaag moet me weer eventjes iets van het hart, en dus besloot ik weer eens op mijn (digitale) zeepkistje te gaan staan. Er wordt me namelijk heel vaak gevraagd of ik niet ‘even’ de voedingswaardes, calorieën, portiegroottes, macronutriënten, enzovoorts bij mijn recepten kan vermelden. En dat doe ik dus absoluut niet, uit principe (naast het feit dat dat niet een kwestie is van ‘even’ iets uitrekenen, nee, het is eigenlijk best wel een rotklusje).

Laat ik eerst voorop stellen dat ik géén therapeut ben, en dat pretendeer ik ook niet te zijn. Wat ik hieronder schrijf is gebaseerd op de kennis die ik in de afgelopen jaren op heb gedaan tijdens verschillende opleidingen én mijn eigen ervaring. Beide vind ik even belangrijk.

Dus waarom heb ik zo’n weerstand tegen het tellen en wegen van je voeding?

Ieder lichaam is iedere dag anders

Allereerst kan ik niet bepalen hoe groot JOUW portie is. Ik kan niet bepalen hoeveel calorieën je exact nodig hebt, vandaag niet, en volgende week zondag ook niet. Sterker nog, als ik zou weten hoeveel calorieën jij vandaag nodig hebt, dan zou dat morgen of overmorgen weer compleet anders zijn. Dat kan ik voor mezelf ook niet berekenen, en dat wil ik ook helemaal niet.

Mijn lichaam is constant aan het veranderen. Vandaag heb ik bijvoorbeeld een flink stuk gewandeld waardoor ik ’s avonds wat meer trek heb in koolhydraatrijke groenten. Misschien heb ik onverhoopt ook nog wel een paar zware boekendozen getild, waardoor ik morgen spierpijn ga krijgen. Wat er toe zou kunnen leiden dat ik morgen wat vaker honger heb, en mijn lijf aangeeft wat meer proteïnen te willen dan vandaag. Over een paar weken gaat mijn hormoonhuishouding weer door de maandelijkse draaimolen en heb ik misschien wat meer behoefte aan fruit.

Calorieën tellen? Vanaf nu niet meer!

Bekentenissen van een voormalig-calorieteller

Ook ik wist ooit precies hoeveel calorieën bepaalde voedingsmiddelen bevatten. Bijna alles wist ik. Zal ik nu wel of niet dat ene koekje eten. In mijn hoofd speelde zich vrijwel constant een rekensom af, en ik was vooral heel veel bezig met voeding. Vooral in mijn hoofd, want stel je voor dat ik iets te veel zou eten. Dit leverde me niet alleen (ongezonde hoeveelheden) stress op, maar het werd een beetje een obsessie.

Ik dacht echt dat mijn lijf gewoon elke dag opnieuw X aantal calorieën nodig zou hebben. En dan liefst wat minder dan dat, want ik wilde tenslotte afvallen. Dat ik juist aankwam was vast gewoon een gebrek aan zelfdiscipline. Later bleek de vork heel anders in de steel te zitten.

Het grote zelfexperiment

Met Paleo voeding veranderde er maar weinig aan mijn eetgewoontes in mijn hoofd. Wat er op mijn bord lag was wellicht stukken gezonder, maar ik ging nog steeds niet op een gezonde manier om met voeding. Tot ik daar op een dag gewoon helemaal klaar mee was. Mijn ogen me werden geopend tijdens een opleiding tot orthomoleculair therapeut en ik besloot maar eens te gaan experimenteren met mezelf.

Want weet je… Misschien zou mijn lichaam eigenlijk wel gewoon zelf weten wat ik nodig heb van dag tot dag.

Klinkt ongelooflijk he? Pfoe hee. Stel je voor 😉 Zou ons lichaam gewoon écht aan kunnen geven hoeveel voeding we nodig hebben? Nee toch!?!

Zijn biologische vruchten gezonder?

Weet je lichaam het écht zelf?

Jawel dus! Er volgde een ietwat onzekere periode waarin ik me druk maakte of ik wel genoeg at, en op andere dagen vond ik het een beetje vreemd dat ik juist zo weinig honger had. Klopt dat allemaal wel? Maar mijn lichaam liet het me wel zien. Mijn mantra was (en is!): “Ik mag alles eten wat ik wil, iedere dag, op elk moment.”

Door mezelf dat te zeggen had ik in het weekend geen ‘cheatdag’ meer nodig. Door mezelf dat te vertellen begon ik keuzes te maken voor mezelf, aan de hand van de signalen van mijn lichaam. Lunchtijd en geen honger? Prima, dan eet ik toch wat later wanneer ik wél honger heb. Honger bij het opstaan? Ok, dan begin ik de dag met een ontbijt. Zin in chocola? Ook goed! Maar niet de hele reep hoefde op zoals voorheen het geval was.

Natuurlijk vind ik het ook echt weleens verleidelijk om te experimenteren met mijn macro’s, om allerlei fitness voedingsschema’s te volgen en nog heel veel meer. Al zegt dat uiteindelijk meer over de marketing van dat soort programma’s, dan dat het iets over mij zegt 😉 Al met al ben ik heel blij dat ik dat niet ben gaan doen. En uiteraard zijn er ook veel mensen die zich daar wél fijn bij voelen, en dat is helemaal prima.

Het resultaat!

Gelukkig boekte ik met mijn nieuwe mindset heel wat resultaten. Ik ging niet alleen wat strakker in mijn vel te zitten, ik kreeg vooral meer energie. En als iemand die weet hoe het is om heel erg moe te zijn, is dat me ontzettend veel waard. Bovendien durf ik nu te vertrouwen op de signalen die mijn lichaam me geeft, ik weet wat mijn lijf kan en ik weet ook wat het niet kan. Een fijner gevoel had ik niet kunnen hebben!

En daarom… Tel ik geen calorieën meer. Daarom kan het me helemaal niks schelen hoeveel koolhydraten die Paleo taart bevat (dat is toch niet iets wat je elke dag zou moeten eten, meer daarover hier). En daarom eet ik volop zoete aardappel of bakbanaan wanneer ik daar behoefte aan heb. Of ga ik gewoon voor een lekkere salade. Of sla ik af en toe een maaltijd over. Nu doe ik precies waar ik me goed bij voel, en toevallig is dat nog helemaal Paleo ook!

Marinka's Paleo verhaal

Kortom…

Nogmaals, ik zeg niet dat jij het ook zo moet doen. Maar ik hoop dat dit artikel je wel aanzet om er eens over na te gaan denken, zeker wanneer je nog niet helemaal blij bent met hoe je je voelt. De oplossing ligt vaak niet in restricties, maar in het nemen van de vrijheid die je werkelijk hebt.

Wetenschappelijk bewijs zien? Lees dan dit artikel even.

Wil je leren hoe je Paleo toe kunt passen, in jouw eigen leven, op de manier die bij jou past? Dat laat ik je allemaal zien in mijn boek Eet Paleo in 7 Stappen. Met talloze tips, trucs, handige lijstjes, maaltijdplannen (die je als richtlijn kunt gebruiken wanneer dit allemaal nieuw voor je is!) en vooral heel veel recepten kun je een echt goed begin maken.

Comments 2

  1. Helemaal eens.
    Ooit een half jaar met een app de ingenomen en verbruikte calorieën bijgehouden en nul komma nul kilo afgevallen.
    9 maanden koolhydraatarm eten en ik ben 14 kg kwijt.
    Plus het verdwijnen van allerlei lichamelijke klachtjes, waar ik eerder geen erg in had.

  2. Nu twee jaar bezig, en mijn nieuwe levensstijl bevalt mij goed. Na 14 maanden was ik 36KG kwijt zonder amper te sporten.

    Ook alles overboord gegooid (incluis tellen), ben intussen (toegevoegde) suikervrij; granenvrij en koolhydraatarm. En luister alleen maar naar mijn lichaam. Eten is een plezier geworden

    Het enige vreemde is dat mijn lichaam niet lager wil gaan dan mijn huidige gewicht 102KG.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.