Pandan, misschien heb je er nog nooit van gehoord, maar toch vormt het de basis van veel Aziatische desserts. Ken je bijvoorbeeld de spekkoek met groene laagjes? Of gestoomde groene cake? Daar zit pandan in verwerkt! Qua geur en smaak lijkt het nog het meeste op vanille en ik vind het ontzettend lekker.
De geur van pandan doet me altijd denken aan een van de reizen die ik in Azië maakte; Maleisië, Singapore, Thailand.. Ik ben het echt overal tegen gekomen.
Natuurlijk kon ik het niet laten een heuse pandan-plant te kopen, leuk voor op de vensterbank, dacht ik. Helaas werd de betreffende plant geleverd met zijn eigen bewoners: wolluis. Ik had in eerste instantie geen idee wat voor beestjes het waren dus uiteindelijk zat ik te googelen op iets als ‘pluizige beestjes plant’. Misschien niet de beste zoektermen, maar het werkte wel. Algauw wist ik dat ik met wolluis te maken had en dat daarom mijn plantje een beetje bruinig aan het worden was… Inmiddels heeft de plant het min of meer begeven, de luizen verlaten zelfs het zinkende schip; op naar de ernaast gelegen planten. Al met al is er van mijn enthousiaste plannen om iets lekkers te maken met mijn eigen pandan-plant dus niets terecht gekomen..
Gelukkig verkoopt de Aziatische supermarkt in de stad ook gewoon pandan! Lekker vers, grote bladeren en je kunt ze invriezen tot je ze gebruikt. Handig! Zo had ik toch mijn geliefde pandan in huis, want wie voorlopig niet voor lange tijd op vakantie gaat, moet er dan zelf maar iets leuks van maken. Daarom deze puddinkjes. Doet me helemaal denken aan Azië en zo ben ik thuis toch gewoon in vakantiesfeer!
